روش های مدرن پرورش ماهی کوی

1,066

اگر مصمم به پرورش کوی به روش های مدرن هستید به دقت این بخش و بخش های بعدی بحث مرا در مورد کوی مطالعه کنید.
گاهی بعضی از اهل فن میگویند فلان گونه ماهی تراکم پذیر هست یا فلان گونه تراکم پذیر نیست. من ترجیح میدهم از واژه ی “حد تحمل تراکم” استفاده کنم. به این ترتیب شما در خواهید یافت که گونه هایی از قبیل سیشلاید ها را در تراکم ها بسیار کم و گونه هایی از جمله کوی را در تراکم های بسیار زیاد میتوانید پرورش دهید. برای بسیاری از گونه ها حد تحمل تراکم به صورت عدد مشخص شده است. مثلا قزل آلا تا ۱۵۰ کیلو گرم بر متر مکعب پرورش داده شده‌است. حد تحمل تراکم به عوامل متعددی وابسته است :
۱_ گونه. ماهی های قلمرو طلب و خشن مثل سیشلاید ها را خصوصا در زمان بلوغ نمیتوانید با تراکم بیش از ۵ کیلوگرم در متر مکعب پرورش دهید.
۲_ اندازه ماهی. به عنوان مثال مار ماهی اسکاتلندی که یک غذای اشرافی در اروپا ست را وقتی در اندازه انگشت قد است تنها با تراکم ۱۰ کیلوگرم بر متر مکعب میتوانید پرورش دهید. اما وقتی به وزن ۱۵۰ گرم رسید با تراکم ۱۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب پرورش داده میشود
۳_ هندسه محیط پرورش. مقطع دایره ای در درجه اول و مقطع بیضوی در رتبه دوم و رتبه بعدی مقطع چهارگوش پخ زده در یک حجم مساوی میتوانند تراکم متفاوتی از ماهی را پشتیبانی کنند. همچنین توجه بفرمایید که وقتی گفته میشود مثلا قزل آلا را با تراکم ۱۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب میتوان پرورش داد به این معنی نیست که شما یک حوضچه یک متر مکعبی را میتوانید به ۱۵۰ کیلوگرم قزل آلا تخصیص دهید. بایستی حداقل حجم مشخص را در نظر بگیرید. مثلا برای قزل آلا مخزن پرورش دایره نباید از ۱۲ متر مکعب کمتر باشد و مخازن چهارگوش از ۲۰ متر مکعب کوچکتر قابل قبول نیست. با این مقدمه بحث پرورش متراکم کوی را در پست های بعدی تقدیم دوستان خواهم کرد. خوشبختانه همانطور که در تصویر مشاهده می‌کنید، کیپرینوس کارپیو را میتوانید متراکم و حتی فوق متراکم پرورش دهید.
شروع کنید. یک مخزن به حجم ۴ متر مکعب برای پرورش ۱۰۰۰۰قطعه کوی به شکل چهار گوش پخ زده و یا ۱۲۰۰۰ قطعه به شکل دایره لازم داریم. همینکه درک درستی از روش پیدا کردید اعداد را به دلخواه خود و برای برنامه خود تغییر دهید.
ارتفاع آبگیری ۶۰ سانتیمتر است. بنابراین در حالت چهارگوش بعد مخزن ۲٫۵ متر و در حالت دایره‌ای قطر مخزن ۲٫۹۵ متر خواهد بود.
حداکثر وزن مورد نظر ما ۲۰ گرم است که حدود ۱۵ سانتیمتر طول ماهی خواهد بود. لذا در حالت چهارگوش تراکم ۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب و در حالت دایره‌ای ۶۰ کیلوگرم بر متر مکعب.
در حالت چهار گوش وزن نهایی کل ماهی ها ۲۰۰ کیلوگرم و در حالت دایره ۲۴۰ کیلوگرم.
حداکثر غذا دهی ۵ درصد بیوماس است. پس در مخزن چهارگوش حداکثر ۱۰ کیلوگرم و در مخزن دایره حداکثر ۱۲ کیلوگرم غذا دهی روزانه خواهید داشت.
میزان آب مورد لزوم برای مخزن چهارگوش ۱۳۲ لیتر در دقیقه و برای مخزن دایره‌ای ۱۵۷ لیتر در دقیقه است. توجه بفرمایید که جیره ۲۵ درصد پروتئین و نیاز اکسیژن برای هر کیلوگرم پروتئین ۳۰۰ گرم برآورد شده است. همچنین دسترسی به اکسیژن آب ورودی ۴ میلی‌گرم بر لیتر برآورد شده است. ۶ میلی‌گرم بر لیتر ظرفیت حمل آب و ۲ میلی‌گرم بر لیتر حداقل اکسیژن محلول در آب خروجی. در عمل شما باید حداکثر اکسیژن محلول را که به ارتفاع محل از سطح دریا و دما بستگی دارد اندازه گیری کنید و میزان دقیق آب مورد نیاز مخزن را به لیتر در دقیقه محاسبه کنید
آب را با یک لوله افقی به شعاع مخزن وارد کنید تا گردش کامل آب مخزن شما را خودشو کند. مطابق معمول با یک لوله ایستاده که در بیرون مخزن و بر روی لوله خروجی نصب شده‌است ارتفاع آب مخزن را ثابت نگه دارید
اگر قصد پرورش تعداد بیشتری دارید تعداد مخازن پرورش را زیاد کنید. مخازن بزرگتر مدیریت را مشکل خواهند کرد.

 

با یک حساب ساده برای پرورش یک قطعه ماهی کوی حدود ۳ متر مکعب آب لازم است و این در شرایط فعلی دنیا و کشور ما غیر قابل قبول است. راه چاره منحصر است به تصفیه آب در محل. در یک فضای ۱۵ متر مربعی قابل اجرا است و هزینه زیادی نخواهد داشت. اما طراحی و مدیریت آن نیازمند دانش فنی و دقت است.
صورت ساده ی قضیه این است که شما نخست آب را از مواد جامد معلق تصفیه میکنید (تصفیه فیزیکی) سپس آمونیاک آب را اکسید میکنید (تصفیه شیمیایی) و در مرحله سوم آب را ضد عفونی میکنید و سرآخر آب را هوادهی کرده به حوضچه های پرورش بر میگردانید. در این میان مقداری آب صرف شستشوی فیلترها خواهد شد که باید با آب تازه جبران شود و مقداری را نیز باید برای رقیق کردن نیترات تعویض کنید. خبر خوب این است که کوی فیش تا ۲ گرم بر لیتر نیترات را تحمل میکند که چهارده برابر گوپی، هفت برابر قزل آلا و دو برابر گلد فیش است. لذا تعویض ۵ درصد آب کافی است. به این ترتیب مصرف آب برای هر قطعه ماهی به ۱۵۰ لیتر خواهد رسید.

در مورد تغذیه کوی در روش پرورش متراکم نکات مهمی که باید بدانید از این قرار است :
۱_ در روش پرورش سنتی بخش مهمی از ریز مغذی ها و ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز ماهی از بلوم طبیعی آب (ذی شناوران، پلانگتون ها) تامین میشود. در پرورش متراکم تمام نیازهای غذایی ماهی را باید از طریق جیره دستی تامین کنید.
۲_ شما استارت تغذیه را در انکوباتور انجام دادید. برای پیشگیری از عدم تقارن رشد غیرقابل کنترل حتما بایستی در مرحله انتقال به مخازن پرورش ماهی ها را رقم بندی کنید. ماهی های کوچکتر را با جیره ۴۰ درصد پروتئین و ماهی های بزرگتر را با جیره ۳۵ درصد پروتئین تغذیه کنید.
۳_ نمونه گیری از ماهی ها به طور هفتگی لازم است. بایستی وضعیت سلامتی و رشد ماهی به طور دقیق مشخص شود و مقدار جیره غذایی نسبت به رشد ماهی تعیین شود.
۴_ با افزایش قد و وزن ماهی از پروتئین جیره کاسته خواهد شد و درصد وزن غذا به وزن بیوماس (وزن کل ماهی ها) کاهش خواهد یافت. در شروع شما جیره ۳۵ در صد پروتئین را به میزان ۲۵ درصد بیوماس به ماهی می دهید. اما در پایان دوره میزان پروتئین جیره ۲۵ درصد و نسبت غذا به وزن بیوماس ۵ درصد خواهد بود.
نزدیک نیمی از پروتئین جیره ماهی کوی میتواند از پروتئین با منشاء گیاهی تامین شود. رنگدانه های طبیعی جزو ریز مغذی های ضروری جیره هستند. نقش آنها صرفا تزیین پوست ماهی نیست. بلکه نقش حیاتی در سلامتی ماهی دارند

 

نظرات بسته شده است.